Lestat
24-02-2007, 12:46
Na wstępie zacznę czym są True spiders (ang. prawdziwe pająki = pol. pająki właściwe). Są to pająki należące do sekcji Araneomorphae, są one ewolucyjnie wyższej od ptaszników, które należą do sekcji Mygalomorphea.
Największa różnica pomiędzy True spiders a pająkami z sekcji Mygalomorphae jest budowa aparatu gębowego i szczękoczułek.
Ptaszniki posiadają chelicery ustawione równolegle do siebie, mogą także niezależnie nimi poruszać, jednak potrzebują do tego silnych i dużych mięśni, przez to zarówno chelicery jak i sam pająk muszą być duże.
http://images21.fotosik.pl/20/1f8a366b72217b37m.jpg (http://www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/1f8a366b72217b37.html)
Natomiast True spiders mają chelicery zachodzące na siebie (jak szczypce do lodu), nie mogą nimi niezależnie poruszać. Do poruszania nimi nie potrzeba aż tak dużej siły, więc pająki te nie muszą mieć tak silnych i dużych mięśni przez co same mogą być mniejsze (mniejsze rozmiary ułatwiły ekspansję i podbój nowych środowisk, co jest kluczem do sukcesu tych pająków).
http://images21.fotosik.pl/20/b0ce1fc9bae7e3e0m.jpg (http://www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/b0ce1fc9bae7e3e0.html)
Pająki te (jak zresztą wszystkie) nie mogą przyjmować stałego pokarmu (dzieje się tak z powodu bardzo wąskiego otworu gębowego i gardzieli) i przed zjedzeniem muszą go rozpuścić do postaci płynu. Wpuszczają do ciała ofiary jad zawierający zarówno substancje których zadaniem jest uśmiercenie ofiary oraz te odpowiedzialne za częściowe, wstępne nadtrawienie wnętrzności. Następnie oblewają zdobycz sokami trawiennymi. Tak przygotowany posiłek wysysają zostawiając tylko chitynowy pancerz ofiary (jeżeli była ona bezkręgowcem, lub po prostu części nie strawione). Pająki mimo małego otworu gębowego są w stanie bardzo szybko przyjmować pożywienie dzięki rozciągliwej i umięśnionej gardzieli (jednak ciągle w formie płynnej zawiesiny małych cząsteczek).
Na koniec zdjęcie* przedstawiające przykładowego „True spider” – Pisauria mirabilis, (występującego w Polsce) podczas posiłku
http://images20.fotosik.pl/90/bd38348e9a48b27bm.jpg
Największa różnica pomiędzy True spiders a pająkami z sekcji Mygalomorphae jest budowa aparatu gębowego i szczękoczułek.
Ptaszniki posiadają chelicery ustawione równolegle do siebie, mogą także niezależnie nimi poruszać, jednak potrzebują do tego silnych i dużych mięśni, przez to zarówno chelicery jak i sam pająk muszą być duże.
http://images21.fotosik.pl/20/1f8a366b72217b37m.jpg (http://www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/1f8a366b72217b37.html)
Natomiast True spiders mają chelicery zachodzące na siebie (jak szczypce do lodu), nie mogą nimi niezależnie poruszać. Do poruszania nimi nie potrzeba aż tak dużej siły, więc pająki te nie muszą mieć tak silnych i dużych mięśni przez co same mogą być mniejsze (mniejsze rozmiary ułatwiły ekspansję i podbój nowych środowisk, co jest kluczem do sukcesu tych pająków).
http://images21.fotosik.pl/20/b0ce1fc9bae7e3e0m.jpg (http://www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/b0ce1fc9bae7e3e0.html)
Pająki te (jak zresztą wszystkie) nie mogą przyjmować stałego pokarmu (dzieje się tak z powodu bardzo wąskiego otworu gębowego i gardzieli) i przed zjedzeniem muszą go rozpuścić do postaci płynu. Wpuszczają do ciała ofiary jad zawierający zarówno substancje których zadaniem jest uśmiercenie ofiary oraz te odpowiedzialne za częściowe, wstępne nadtrawienie wnętrzności. Następnie oblewają zdobycz sokami trawiennymi. Tak przygotowany posiłek wysysają zostawiając tylko chitynowy pancerz ofiary (jeżeli była ona bezkręgowcem, lub po prostu części nie strawione). Pająki mimo małego otworu gębowego są w stanie bardzo szybko przyjmować pożywienie dzięki rozciągliwej i umięśnionej gardzieli (jednak ciągle w formie płynnej zawiesiny małych cząsteczek).
Na koniec zdjęcie* przedstawiające przykładowego „True spider” – Pisauria mirabilis, (występującego w Polsce) podczas posiłku
http://images20.fotosik.pl/90/bd38348e9a48b27bm.jpg