Pawelnek
14-07-2008, 12:31
ANATOMIA
Budowa cia³a
Cia³o paj±ka sk³ada siê z g³owotu³owia i odw³oka. G³owotu³ów zbudowany jest z 8 segmentów. Pierwszy - acron pozbawiony jest odnó¿y, natomiast na ka¿dym nastêpnym znajduje siê 1 para: 2-szczêkoczu³ki, 3-nogog³aszczki, 4-7- odnó¿a kroczne. ósmy segment nazywa siê precheliceralnym i jest zauwa¿alny jedynie podczas rozwoju dodatkowej pary woreczków celomatycznych. Odw³ok zbudowany jest z 12 segmentów, z powodu zlania siê segmentów metameria nie wystêpuje na ogó³. Wyj±tkiem jest podrz±d mesothelae.
-Sternum - to inaczej mowiac korpus, a scislej mowiac spodnia czesc karapaksu. Sternum to miejsce gdzie wszystkie odnoza kroczne lacza sie ze soba.
http://images29.fotosik.pl/247/f0c9565a7c8d131d.jpg (www.fotosik.pl)
Anatomia samicy paj±ka:
a. szczêkoczu³ki,
b. nogog³aszczki,
c. ¿o³±dek ss±cy,
d. k±dzio³ki przêdne
e. p³ucotchawki
f. gruczo³ przêdny
g. jaja
Szczêkoczu³ki - chelicera
S± zbudowane z dwóch cz³onów: podstawowego oraz pazura. Pazur zginaj±c siê "chowa siê" w odpowiednich rowkach w czê¶ci podstawowej. Na koñcu pazura jadowego znajduje siê uj¶cie gruczo³u jadowego, który jest przekszta³con± ¶liniank±. Nogog³aszczki zbudowane s± podobnie jak pozosta³e odnó¿a, a u dojrza³ych samców wystêpuj± na nich narz±dy kopulacyjne i zbiornik nasienia. Jest to gruszkowaty wyrostek - bulbus - o do¶æ skomplikowanej budowie, przypominaj±cej strzykawkê.
Nogog³aszczki to narz±d tak¿e urzywany przede wszystkim do lapania zdobyczy jak i jej przytrzymywania. To one biora czynny udzial w momencie ataku, jak i przy konsumpcji.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/4/48/Araneus_pazur001xx.jpg
Odnó¿a kroczne
Sk³adaj± siê z 7 cz³onów: biodro,krêtacz, udo, rzepka, goleñ, cz³on piêtowy i cz³on stopowy zakoñczony dwoma pazurkami, obok których czêsto wystêpuj± ró¿ne szczecinki i twory u³atwiaj±ce poruszanie siê, p³ywanie lub wyczesywanie oprzêdu i w³osków parz±cych.
http://img02.picoodle.com/img/img02/7/1/24/f_odn380ei_9c44m_68d5686.jpg
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/f/ff/Araneus_noga001xx.jpg
K±dzio³ki
Na odw³oku wystêpuj± brodawki przêdne bêd±ce pozosta³o¶ci± odnó¿y 5 i 4 metametu odw³oka. Na k±dzio³kach przêdnych uj¶cie maj± tysi±ce gruczo³ów przêdnych, które wytwarzaj± twardniej±cy na powietrzu (o2) bia³kowy polimer wytrzymalszy od stalowej nici.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/0/06/Araneus_kadziolki_przedne001xx.jpg
Uk³ad pokarmowy
-Labium(Otwór gêbowy) - Otwór gêbowy znajduje siê w dolnej czê¶ci przedsionka gêbowego utworzonego przez wargê górn± i doln±, a od boku przez wyrostki ¿uj±ce nogog³aszczek. Enzymy trawienne wydzielane przez wargê górn± i biodrach nogog³aszczek ³±cz± siê na zewn±trz z enzymami jelita uczestnicz±c w procesie trawienia. Przednia ektodermalna czê¶æ jelita tworzy gardziel ss±c± - przednia pompa jest po³±czona cienkim prze³ykiem z ¿o³±dkiem ss±cym - tylna pompa, której silnie rozwiniêta miê¶niówka odgrywa pierwszorzêdow± rolê w pobieraniu na wpó³ strawionego pokarmu. Jelito dzieli siê na trzy czê¶ci: przedni±, ¶rodkow± - gruczo³ow±, która przechodzi pod koniec w du¿± kloakê, do której równie¿ uchodz± dwie cewki Malpighiego i tyln± - bardzo krótk± i zakoñczon± odbytem. U pajêczaków pierwszy etap trawienia zachodzi zewnêtrznie, co wynika z mo¿liwo¶ci przyjmowania jedynie p³ynnego pokarmu.
Uk³ad wydalniczy
Zbudowany jest z 2 elementów - z cewek Malpighiego oraz gruczo³ów biodrowych (koksalnych). Cewki Malpighiego uchodz± do przewodu pokarmowego na granicy jelita ¶rodkowego/ tylnego. Gruczo³y koksalne (funkcjonuj±ce tylko u niedojrza³ych osobników) umieszczone s± u podstawy przedniej pary odnó¿y krocznych.
Gruczo³ biodrowy - narz±d wydalniczy pajêczaków wystêpuj±cy w liczbie 2-4 par na dwóch segmentach g³owotu³owia. Gruczo³y biodrowe stanowi± zmodyfikowane nefrydia. Sk³adaj± siê z woreczka nab³onkowego oraz odchodz±cego od niego kanalika krêtego z pêcherzem moczowym i otworem zewnêtrznym otwieraj±cym siê u podstawy odnó¿y. Gruczo³ biodrowy pe³ni wa¿ne funkcje wydalnicze u zarodków i form m³odocianych; u osobników doros³ych ulega uwstecznieniu, a czynno¶ci usuwania zwi±zków toksycznych i zbêdnych przejmuj± cewki Malpighiego.
Cewki Malpighiego - s± to kanaliki zamkniête od strony jamy cia³a, których uj¶cie znajduje siê na granicy pomiêdzy jelitem ¶rodkowym, a jelitem tylnym. Kanaliki te zbieraj± zbêdne i szkodliwe metabolity z hemolimfy i przekazuj± je do jelita.Pe³ni± funkcje wydalnicze u owadów, pajêczaków, niektórych wijów. Do cewek trafiaj± produkty przemiany materii (kwas moczowy) wraz z du¿± ilo¶ci± wody (i rozpuszczonymi w niej jonami, g³ównie potasu i sodu), która jest wypompowywana dopiero w jelicie. W wyniku tego mo¿liwe jest oszczêdzanie wody. Stawonogi l±dowe nie wydalaja amoniaku tylko przetwarzaj± go w zwi±zki azotowe s³abo rozpuszczalne w wodzie, jak guanina (pajêczaki) czy kwas moczowy (owady). Cewki wystêpuj± w liczbie od 2 do kilkuset.
Nazwa od nazwiska biologa Marcello Malpighiego.
Uk³ad kr±¿enia
U paj±ków uk³ad krwiono¶ny jest otwarty, co znaczy, ¿e hemolimfa wype³nia wszystkie komory cia³a. Serce têtnicze sk³adaj±ce siê z 2 pni zaopatruje narz±dy odw³oka w substancje od¿ywcze, natomiast hemolimfa nie transportuje tlenu, o czym ¶wiadczy brak barwników oxydoredukcyjnych. Produktem wydalania jest guanina, która gromadz±c siê w uchy³kach jelita przyczynia siê do powstawania "wzorów" na odw³oku paj±ka, na przyk³ad krzy¿a u aranea diademata.
Gruczo³y jadowe
Jad paj±ka jest przewa¿nie mieszank± neurotoksyn, której zadaniem jest nie tyle zabiæ, co unieruchomiæ ofiarê - co jednak przewa¿nie oznacza jej ¶mieræ. Niektóre gatunki wytwarzaj± jady histolityczne lub hemolityczne tzn. rozk³adaj±ce tkanki i komórki krwi. Obecnie przypuszcza siê, ¿e gruczo³y jadowe jak i przêdne s± przekszta³conymi gruczo³ami biodrowymi, a o wspólnym ich pochodzeniu mo¿e ¶wiadczyæ wystêpowanie u paj±ka scytodes thoracica gruczo³u jadowo-przêdnego.
Uk³ad oddechowy
U prawie wszystkich paj±ków wystêpuj± 2 pary narz±dów oddechowych. Rozpoczynaj± siê one przetchlinkami na 2 i 3 metamerze odw³oka po stronie brzusznej. Narz±dem oddechowym s± p³uca, do których prowadzi pierwsza para przetchlinek, i tchawki - do których prowadzi druga para przetchlinek. Jest to model przewa¿aj±cy w¶ród paj±ków, ale zdarzaj± siê te¿ inne uk³ady.
P³ucotchawki- (worki p³ucne) - narz±d oddechowy wystêpuj±cy u pajêczaków. Znajduj± siê na odw³oku w liczbie od 1 do 4 par. S± to grzebykowate, sp³aszczone rozga³êzienia pni tchawkowych, omywane przez hemolimfê transportuj±c± gazy oddechowe.
P³ucotchawki (worki p³ucne) – typowe powietrzne narz±dy oddechowe bezkrêgowców (poza tchawkami. P³ucotchawki wystêpuj± u pajêczaków. Worki p³ucne (p³ucotchawki) s± filogenetycznie starsze ni¿ tchawki. Na podstawie rozwoju embrionalnego mo¿na wnioskowaæ, ¿e s± to przekszta³cone odnó¿a wodnych przodków pajêczaków, które w procesie ewolucji przyros³y krawêdziami do brzusznej powierzchni cia³a. W rezultacie ich powierzchnie oddechowe (p³atki p³ucne) znalaz³y siê w zamkniêtej przestrzeni. Wewn±trz p³atków p³ucnych znajduj± siê zatoki krwiono¶ne, a zlepianiu siê poszczególnych p³atków p³ucnych zapobiegaj± kosmki chitynowe.
Pojedyncza p³ucotchawka sk³ada siê z komory, do której prowadzi przetchlinka. Wewn±trz komory znajduj± siê równolegle po³o¿one silnie unaczynione p³ytki. Powietrze przechodz±c miêdzy p³ytkami, oddaje krwi tlen i oczyszcza organizm z dwutlenku wêgla.
W¶ród krajowych pajêczaków p³ucotchawki (worki p³ucne) wystêpuj± tylko u paj±ków równocze¶nie z tchawkami. Inne pajêczaki wystêpuj±ce w Polsce: kosarze, zaleszczotki, roztocza posiadaj± tylko tchawki.
Worki p³ucne - narz±d oddechowy wystêpuj±cy u wielu pajêczaków i wiêkszych owadów. Znajduje siê w odw³oku. S± to parzyste komory podzielone na wiele w±skich szczelinek, na których dochodzi do wymiany gazowej. Do komór prowadz± szczeliny zwane przetchlinkami.
Uk³ad nerwowy
Komplex nad prze³ykowy sk³ada siê ze zwojów ocznych i tzw. "mózgu szczêkoczu³kowego". ³±czy siê on spoid³ami z zespo³em pod prze³ykowym, ma on budowê przypominaj±c± kszta³tem gwiazdê i jest g³ównym o¶rodkiem nerwowym u paj±ka. Wykryto te¿ uk³ad sympatyczny w postaci ma³ego zwoju le¿±cego nad prze³ykiem.
Narz±dy zmys³ów
• Dotyk
Jest to podstawowy zmys³ paj±ka. W³oski s± odpowiedzialne za wyczuwanie drgañ sieci, a bardziej wyspecjalizowane - trichobotia - wyczuwaj± drgania powietrza. Innym narz±dem odbieraj±cym te bod¼ce s± narz±dy szczelinowate - wystêpuj±ce pojedynczo lub w grupach (narz±dy lirowate). S± one narz±dami proproreceptywnymi, co znaczy, ¿e odbieraj± informacje o napiêciu poszczególnych czê¶ci kuticuli - np. stawów.
• Wêch
Narz±dy wêchowe zlokalizowane s± na górnej stronie stopy.
• Smak
Smak odbierany jest przez komórki smakowe zgrupowane w bocznej ¶cianie gardzieli.
• Wzrok
Paj±ki posiadaj± 8, 6 a czasem s± ca³kowicie pozbawione oczu, jednak najczê¶ciej mamy do czynienia z o¶mioma. Ten zmys³ u wiêkszo¶ci paj±ków nie odgrywa znacz±cej roli i s³u¿y jedynie odró¿nieniu dnia od nocy - tak jest i u ptaszników. Wyj±tkiem s± tu skakuny, których wzrok jest doskona³y. Oczy paj±ków mo¿na podzieliæ na dwie grupy: oczy g³ówne - dzienne - i boczne, nocne.
Budowa cia³a
Cia³o paj±ka sk³ada siê z g³owotu³owia i odw³oka. G³owotu³ów zbudowany jest z 8 segmentów. Pierwszy - acron pozbawiony jest odnó¿y, natomiast na ka¿dym nastêpnym znajduje siê 1 para: 2-szczêkoczu³ki, 3-nogog³aszczki, 4-7- odnó¿a kroczne. ósmy segment nazywa siê precheliceralnym i jest zauwa¿alny jedynie podczas rozwoju dodatkowej pary woreczków celomatycznych. Odw³ok zbudowany jest z 12 segmentów, z powodu zlania siê segmentów metameria nie wystêpuje na ogó³. Wyj±tkiem jest podrz±d mesothelae.
-Sternum - to inaczej mowiac korpus, a scislej mowiac spodnia czesc karapaksu. Sternum to miejsce gdzie wszystkie odnoza kroczne lacza sie ze soba.
http://images29.fotosik.pl/247/f0c9565a7c8d131d.jpg (www.fotosik.pl)
Anatomia samicy paj±ka:
a. szczêkoczu³ki,
b. nogog³aszczki,
c. ¿o³±dek ss±cy,
d. k±dzio³ki przêdne
e. p³ucotchawki
f. gruczo³ przêdny
g. jaja
Szczêkoczu³ki - chelicera
S± zbudowane z dwóch cz³onów: podstawowego oraz pazura. Pazur zginaj±c siê "chowa siê" w odpowiednich rowkach w czê¶ci podstawowej. Na koñcu pazura jadowego znajduje siê uj¶cie gruczo³u jadowego, który jest przekszta³con± ¶liniank±. Nogog³aszczki zbudowane s± podobnie jak pozosta³e odnó¿a, a u dojrza³ych samców wystêpuj± na nich narz±dy kopulacyjne i zbiornik nasienia. Jest to gruszkowaty wyrostek - bulbus - o do¶æ skomplikowanej budowie, przypominaj±cej strzykawkê.
Nogog³aszczki to narz±d tak¿e urzywany przede wszystkim do lapania zdobyczy jak i jej przytrzymywania. To one biora czynny udzial w momencie ataku, jak i przy konsumpcji.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/4/48/Araneus_pazur001xx.jpg
Odnó¿a kroczne
Sk³adaj± siê z 7 cz³onów: biodro,krêtacz, udo, rzepka, goleñ, cz³on piêtowy i cz³on stopowy zakoñczony dwoma pazurkami, obok których czêsto wystêpuj± ró¿ne szczecinki i twory u³atwiaj±ce poruszanie siê, p³ywanie lub wyczesywanie oprzêdu i w³osków parz±cych.
http://img02.picoodle.com/img/img02/7/1/24/f_odn380ei_9c44m_68d5686.jpg
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/f/ff/Araneus_noga001xx.jpg
K±dzio³ki
Na odw³oku wystêpuj± brodawki przêdne bêd±ce pozosta³o¶ci± odnó¿y 5 i 4 metametu odw³oka. Na k±dzio³kach przêdnych uj¶cie maj± tysi±ce gruczo³ów przêdnych, które wytwarzaj± twardniej±cy na powietrzu (o2) bia³kowy polimer wytrzymalszy od stalowej nici.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/0/06/Araneus_kadziolki_przedne001xx.jpg
Uk³ad pokarmowy
-Labium(Otwór gêbowy) - Otwór gêbowy znajduje siê w dolnej czê¶ci przedsionka gêbowego utworzonego przez wargê górn± i doln±, a od boku przez wyrostki ¿uj±ce nogog³aszczek. Enzymy trawienne wydzielane przez wargê górn± i biodrach nogog³aszczek ³±cz± siê na zewn±trz z enzymami jelita uczestnicz±c w procesie trawienia. Przednia ektodermalna czê¶æ jelita tworzy gardziel ss±c± - przednia pompa jest po³±czona cienkim prze³ykiem z ¿o³±dkiem ss±cym - tylna pompa, której silnie rozwiniêta miê¶niówka odgrywa pierwszorzêdow± rolê w pobieraniu na wpó³ strawionego pokarmu. Jelito dzieli siê na trzy czê¶ci: przedni±, ¶rodkow± - gruczo³ow±, która przechodzi pod koniec w du¿± kloakê, do której równie¿ uchodz± dwie cewki Malpighiego i tyln± - bardzo krótk± i zakoñczon± odbytem. U pajêczaków pierwszy etap trawienia zachodzi zewnêtrznie, co wynika z mo¿liwo¶ci przyjmowania jedynie p³ynnego pokarmu.
Uk³ad wydalniczy
Zbudowany jest z 2 elementów - z cewek Malpighiego oraz gruczo³ów biodrowych (koksalnych). Cewki Malpighiego uchodz± do przewodu pokarmowego na granicy jelita ¶rodkowego/ tylnego. Gruczo³y koksalne (funkcjonuj±ce tylko u niedojrza³ych osobników) umieszczone s± u podstawy przedniej pary odnó¿y krocznych.
Gruczo³ biodrowy - narz±d wydalniczy pajêczaków wystêpuj±cy w liczbie 2-4 par na dwóch segmentach g³owotu³owia. Gruczo³y biodrowe stanowi± zmodyfikowane nefrydia. Sk³adaj± siê z woreczka nab³onkowego oraz odchodz±cego od niego kanalika krêtego z pêcherzem moczowym i otworem zewnêtrznym otwieraj±cym siê u podstawy odnó¿y. Gruczo³ biodrowy pe³ni wa¿ne funkcje wydalnicze u zarodków i form m³odocianych; u osobników doros³ych ulega uwstecznieniu, a czynno¶ci usuwania zwi±zków toksycznych i zbêdnych przejmuj± cewki Malpighiego.
Cewki Malpighiego - s± to kanaliki zamkniête od strony jamy cia³a, których uj¶cie znajduje siê na granicy pomiêdzy jelitem ¶rodkowym, a jelitem tylnym. Kanaliki te zbieraj± zbêdne i szkodliwe metabolity z hemolimfy i przekazuj± je do jelita.Pe³ni± funkcje wydalnicze u owadów, pajêczaków, niektórych wijów. Do cewek trafiaj± produkty przemiany materii (kwas moczowy) wraz z du¿± ilo¶ci± wody (i rozpuszczonymi w niej jonami, g³ównie potasu i sodu), która jest wypompowywana dopiero w jelicie. W wyniku tego mo¿liwe jest oszczêdzanie wody. Stawonogi l±dowe nie wydalaja amoniaku tylko przetwarzaj± go w zwi±zki azotowe s³abo rozpuszczalne w wodzie, jak guanina (pajêczaki) czy kwas moczowy (owady). Cewki wystêpuj± w liczbie od 2 do kilkuset.
Nazwa od nazwiska biologa Marcello Malpighiego.
Uk³ad kr±¿enia
U paj±ków uk³ad krwiono¶ny jest otwarty, co znaczy, ¿e hemolimfa wype³nia wszystkie komory cia³a. Serce têtnicze sk³adaj±ce siê z 2 pni zaopatruje narz±dy odw³oka w substancje od¿ywcze, natomiast hemolimfa nie transportuje tlenu, o czym ¶wiadczy brak barwników oxydoredukcyjnych. Produktem wydalania jest guanina, która gromadz±c siê w uchy³kach jelita przyczynia siê do powstawania "wzorów" na odw³oku paj±ka, na przyk³ad krzy¿a u aranea diademata.
Gruczo³y jadowe
Jad paj±ka jest przewa¿nie mieszank± neurotoksyn, której zadaniem jest nie tyle zabiæ, co unieruchomiæ ofiarê - co jednak przewa¿nie oznacza jej ¶mieræ. Niektóre gatunki wytwarzaj± jady histolityczne lub hemolityczne tzn. rozk³adaj±ce tkanki i komórki krwi. Obecnie przypuszcza siê, ¿e gruczo³y jadowe jak i przêdne s± przekszta³conymi gruczo³ami biodrowymi, a o wspólnym ich pochodzeniu mo¿e ¶wiadczyæ wystêpowanie u paj±ka scytodes thoracica gruczo³u jadowo-przêdnego.
Uk³ad oddechowy
U prawie wszystkich paj±ków wystêpuj± 2 pary narz±dów oddechowych. Rozpoczynaj± siê one przetchlinkami na 2 i 3 metamerze odw³oka po stronie brzusznej. Narz±dem oddechowym s± p³uca, do których prowadzi pierwsza para przetchlinek, i tchawki - do których prowadzi druga para przetchlinek. Jest to model przewa¿aj±cy w¶ród paj±ków, ale zdarzaj± siê te¿ inne uk³ady.
P³ucotchawki- (worki p³ucne) - narz±d oddechowy wystêpuj±cy u pajêczaków. Znajduj± siê na odw³oku w liczbie od 1 do 4 par. S± to grzebykowate, sp³aszczone rozga³êzienia pni tchawkowych, omywane przez hemolimfê transportuj±c± gazy oddechowe.
P³ucotchawki (worki p³ucne) – typowe powietrzne narz±dy oddechowe bezkrêgowców (poza tchawkami. P³ucotchawki wystêpuj± u pajêczaków. Worki p³ucne (p³ucotchawki) s± filogenetycznie starsze ni¿ tchawki. Na podstawie rozwoju embrionalnego mo¿na wnioskowaæ, ¿e s± to przekszta³cone odnó¿a wodnych przodków pajêczaków, które w procesie ewolucji przyros³y krawêdziami do brzusznej powierzchni cia³a. W rezultacie ich powierzchnie oddechowe (p³atki p³ucne) znalaz³y siê w zamkniêtej przestrzeni. Wewn±trz p³atków p³ucnych znajduj± siê zatoki krwiono¶ne, a zlepianiu siê poszczególnych p³atków p³ucnych zapobiegaj± kosmki chitynowe.
Pojedyncza p³ucotchawka sk³ada siê z komory, do której prowadzi przetchlinka. Wewn±trz komory znajduj± siê równolegle po³o¿one silnie unaczynione p³ytki. Powietrze przechodz±c miêdzy p³ytkami, oddaje krwi tlen i oczyszcza organizm z dwutlenku wêgla.
W¶ród krajowych pajêczaków p³ucotchawki (worki p³ucne) wystêpuj± tylko u paj±ków równocze¶nie z tchawkami. Inne pajêczaki wystêpuj±ce w Polsce: kosarze, zaleszczotki, roztocza posiadaj± tylko tchawki.
Worki p³ucne - narz±d oddechowy wystêpuj±cy u wielu pajêczaków i wiêkszych owadów. Znajduje siê w odw³oku. S± to parzyste komory podzielone na wiele w±skich szczelinek, na których dochodzi do wymiany gazowej. Do komór prowadz± szczeliny zwane przetchlinkami.
Uk³ad nerwowy
Komplex nad prze³ykowy sk³ada siê ze zwojów ocznych i tzw. "mózgu szczêkoczu³kowego". ³±czy siê on spoid³ami z zespo³em pod prze³ykowym, ma on budowê przypominaj±c± kszta³tem gwiazdê i jest g³ównym o¶rodkiem nerwowym u paj±ka. Wykryto te¿ uk³ad sympatyczny w postaci ma³ego zwoju le¿±cego nad prze³ykiem.
Narz±dy zmys³ów
• Dotyk
Jest to podstawowy zmys³ paj±ka. W³oski s± odpowiedzialne za wyczuwanie drgañ sieci, a bardziej wyspecjalizowane - trichobotia - wyczuwaj± drgania powietrza. Innym narz±dem odbieraj±cym te bod¼ce s± narz±dy szczelinowate - wystêpuj±ce pojedynczo lub w grupach (narz±dy lirowate). S± one narz±dami proproreceptywnymi, co znaczy, ¿e odbieraj± informacje o napiêciu poszczególnych czê¶ci kuticuli - np. stawów.
• Wêch
Narz±dy wêchowe zlokalizowane s± na górnej stronie stopy.
• Smak
Smak odbierany jest przez komórki smakowe zgrupowane w bocznej ¶cianie gardzieli.
• Wzrok
Paj±ki posiadaj± 8, 6 a czasem s± ca³kowicie pozbawione oczu, jednak najczê¶ciej mamy do czynienia z o¶mioma. Ten zmys³ u wiêkszo¶ci paj±ków nie odgrywa znacz±cej roli i s³u¿y jedynie odró¿nieniu dnia od nocy - tak jest i u ptaszników. Wyj±tkiem s± tu skakuny, których wzrok jest doskona³y. Oczy paj±ków mo¿na podzieliæ na dwie grupy: oczy g³ówne - dzienne - i boczne, nocne.