Blackmane
24-01-2007, 12:05
O tym jak działa jad ptaszników wie chyba każdy, jeśli nie, to polecam na wstępie tren artykuł: http://www.arachnea.delfnet.com/forum/viewtopic.php?t=91. Jednakże to o czym chcę wam dziś powiedzieć, a co zapewne zastanawiało was nie raz to siła jadu i szybkość jego działania. Jest to zagadnienie powszechnie bardzo interesujące, jednak jest dość mało publikacji na temat szybkości i mocy z jaka jad danego ptasznika dokonuje spustoszenia w ciele ofiary.
Już znaczny czas temu w internecie pojawił się niepublikowany wcześniej zapis badań jakie przeprowadzano za Atlantykiem wstrzykując 1 mikrolitr czystego jadu do ciała myszy. Była to iniekcja typu ICV (Intracerebroventricular). Naukowcy poddali sprawdzenie kilkadziesiąt gatunków ptaszników pobierając ich jad i wstrzykując do układu krwionośnego myszy.
Uwzględniono wówczas podział według regionu występowania i tak stworzono 4 alfabetyczne grupy, co przedstawia poniższe zestawienie:
A – Afryka
B – Azja
C – Ameryka Północna i Środkowa
D – Ameryka Południowa
W owych grupach pojawiły się wszelakie gatunki, których jad został zbadany. Pomiar następował od momentu iniekcji a kończył się w momencie zgonu myszy. Tak mierzono z jaką szybkością jad danego osobnika potrafi zabić dorosłą mysz. Poniżej przedstawiam wynik tych badań uwzględniając przyjęty ww podział. Czas podany po myślniku to szybkość z jaką jad danego osobnika doprowadzał do zgonu dorosłej myszy.
60* - oznacza że czas trwał 60 minut lub ponad 60 minut.
A – Afryka
Cithariscius crawshai – 3
Scodra griseipes (Stromatopelma calceatum )– 3
Hysterocrates hercules – 5
Heteroscodra maculata - 5
Pterinochilus murinus – 6
Euscratoscelus longiceps – 10
Pterinochilus meridionalis (Ceratogyrus meridionalis )– 10
Hysterocrates gigas – 15
Ceratogyrus cornuatus (C.marshalli) – 20
Ceratogyrus brachycephalus – 40
B – Azja
Poecilotheria regalis – 4
Selenoscomia lyra – 9
Haplopelma lividum – 10
Cyriopagopus paganus – 10
Poecilotheria fasciata – 18
C – Ameryka Północna i Środkowa
Avicularia urticans – 5
Tapinauchenius latipes – 12
Aphonopelma texense – 25
Avicularia magdalena – 30
Aphonopelma steindachneri – 45
Brachypelma boehmei – 50
Psalmopoeus cambridgei – 60*
Brachypelma emilia – 60*
Brachypelma smithi – 60*
Aphonopelma sp. (wschodni texas) – 60*
Brachypelma vagans – 60*
Avicularia avicularia – 60*
Aphonopelma seemani – 60*
Aphonopelma anax – 60*
Aphonopelma chalcodes – 60*
Brachypelma albopilosum – 60*
Tapinauchenius gigas – 60*
Brachypelma angustum – 60*
Brachypelma auratum – 60*
Aphonopelma pallidum – 60*
D – Ameryka Południowa
Paraphysa sp. – 5
Grammostola actaeon – 5
Grammostola spatulata (G rosea) – 5
Phrixotrichus roseus – 5
Theraposa blondi – 5
Paraphysa minicata (P.scorfa) – 6
Grammostola pulchra – 8
Cyclosternum fasciatum – 10
Pamphobeteus striatus (Lasidorides striatus) – 10
Megaphobema velvetosoma – 15
Acanthoscurria sp. – 18
Pamphobeteus antinous – 25
Ephobopus murinus – 45
Megaphobema robustum – 50
Lasidora parahybana – 60*
Pamphobeteus vespertinus – 60*
Crrasicrus lamanai – 60*
Vitalius platyomma – 60*
Lasidorides polycuspulatus – 60*
Megaphobema mesomelas – 60*
Dane te mam nadzieję w jakiś sposób zobrazują wam siłę i szybkość działania jadu poszczególnych ptaszników. To tylko przykłady i choć praca ta nie została oficjalnie opublikowana to mam nadzieję że stanowić będzie dla was źródło cennych informacji.
Wszystkie dane miałem w formie obrazu *.jpg więc jeśli pojawiły się jakieś literówki, to tylko i wyłącznie ze względu na fakt iż musiałem wszystkie wyniki przepisać i pogrupować.
Żródło: Escoubas P., Rash L., 2004: Tarantulas: eight-legged pharmacists and combinatorial chemists. Toxicon 43, 555-574.
Już znaczny czas temu w internecie pojawił się niepublikowany wcześniej zapis badań jakie przeprowadzano za Atlantykiem wstrzykując 1 mikrolitr czystego jadu do ciała myszy. Była to iniekcja typu ICV (Intracerebroventricular). Naukowcy poddali sprawdzenie kilkadziesiąt gatunków ptaszników pobierając ich jad i wstrzykując do układu krwionośnego myszy.
Uwzględniono wówczas podział według regionu występowania i tak stworzono 4 alfabetyczne grupy, co przedstawia poniższe zestawienie:
A – Afryka
B – Azja
C – Ameryka Północna i Środkowa
D – Ameryka Południowa
W owych grupach pojawiły się wszelakie gatunki, których jad został zbadany. Pomiar następował od momentu iniekcji a kończył się w momencie zgonu myszy. Tak mierzono z jaką szybkością jad danego osobnika potrafi zabić dorosłą mysz. Poniżej przedstawiam wynik tych badań uwzględniając przyjęty ww podział. Czas podany po myślniku to szybkość z jaką jad danego osobnika doprowadzał do zgonu dorosłej myszy.
60* - oznacza że czas trwał 60 minut lub ponad 60 minut.
A – Afryka
Cithariscius crawshai – 3
Scodra griseipes (Stromatopelma calceatum )– 3
Hysterocrates hercules – 5
Heteroscodra maculata - 5
Pterinochilus murinus – 6
Euscratoscelus longiceps – 10
Pterinochilus meridionalis (Ceratogyrus meridionalis )– 10
Hysterocrates gigas – 15
Ceratogyrus cornuatus (C.marshalli) – 20
Ceratogyrus brachycephalus – 40
B – Azja
Poecilotheria regalis – 4
Selenoscomia lyra – 9
Haplopelma lividum – 10
Cyriopagopus paganus – 10
Poecilotheria fasciata – 18
C – Ameryka Północna i Środkowa
Avicularia urticans – 5
Tapinauchenius latipes – 12
Aphonopelma texense – 25
Avicularia magdalena – 30
Aphonopelma steindachneri – 45
Brachypelma boehmei – 50
Psalmopoeus cambridgei – 60*
Brachypelma emilia – 60*
Brachypelma smithi – 60*
Aphonopelma sp. (wschodni texas) – 60*
Brachypelma vagans – 60*
Avicularia avicularia – 60*
Aphonopelma seemani – 60*
Aphonopelma anax – 60*
Aphonopelma chalcodes – 60*
Brachypelma albopilosum – 60*
Tapinauchenius gigas – 60*
Brachypelma angustum – 60*
Brachypelma auratum – 60*
Aphonopelma pallidum – 60*
D – Ameryka Południowa
Paraphysa sp. – 5
Grammostola actaeon – 5
Grammostola spatulata (G rosea) – 5
Phrixotrichus roseus – 5
Theraposa blondi – 5
Paraphysa minicata (P.scorfa) – 6
Grammostola pulchra – 8
Cyclosternum fasciatum – 10
Pamphobeteus striatus (Lasidorides striatus) – 10
Megaphobema velvetosoma – 15
Acanthoscurria sp. – 18
Pamphobeteus antinous – 25
Ephobopus murinus – 45
Megaphobema robustum – 50
Lasidora parahybana – 60*
Pamphobeteus vespertinus – 60*
Crrasicrus lamanai – 60*
Vitalius platyomma – 60*
Lasidorides polycuspulatus – 60*
Megaphobema mesomelas – 60*
Dane te mam nadzieję w jakiś sposób zobrazują wam siłę i szybkość działania jadu poszczególnych ptaszników. To tylko przykłady i choć praca ta nie została oficjalnie opublikowana to mam nadzieję że stanowić będzie dla was źródło cennych informacji.
Wszystkie dane miałem w formie obrazu *.jpg więc jeśli pojawiły się jakieś literówki, to tylko i wyłącznie ze względu na fakt iż musiałem wszystkie wyniki przepisać i pogrupować.
Żródło: Escoubas P., Rash L., 2004: Tarantulas: eight-legged pharmacists and combinatorial chemists. Toxicon 43, 555-574.