Nigma walckenaeri (ROEWER, 1951; liściak)
-rodzina: Dictynidae


Wygląd
Mały pajączek (dorastający do ok. 4mm długości) z rodziny Dictynidae posiadający char. dla niej budowę, tzn. tak jak wszystkie pająki przędniki (Cribellatae) posiada calamistrum (grzebienie przędne) na tylnych nogach oraz cribellum (pólko przędne) w okolicach kądziołków.
Odwłok: jajowaty, zielony, jasnozielony lub zielonożółty z niewyraźnymi białawymi bądź żółtymi plamami.
Głowotułów: żółtozielony, przeświecający, wzgórek oczny wyraźnie wysklepiony. Nogi: zielone lub żółtozielone.

Występowanie (Biotop)
Cały obszar Palearktyczny: Europa, Azja, Północna Afryka. W Polsce bardzo liczny. W ogrodach, na skrajach lasów, dróg, w parkach; na krzewach, roślinach ozdobnych, szczególnie o płaskich, sporych liściach (np. liście krzewu bzu białego), zarówno niskich jak i wysokich, choć przeważnie na wysokości ok. 1 do 2 metrów.

Biologia
Pora godowa przypada na ciepłe miesiące (czerwiec, lipiec), wylęg na lipiec, sierpień (informacje nie sprawdzone, wynikają z pobieżnej obserwacji osobników i czasu składnia kokonów).
Pająk ten należy do grupy przędników (Cribellatae) – dzięki specjalnym narządom kładzie cienkie wstęgi kędzierzawej, specyficznej pajęczyny, w którą zaplątują się ofiary przechodzące obok kryjówki pająka. Kryjówkę stanowi zwinięty za pomocą pajęczyny liść lub po prostu pajęczynowy „oprząd” (rurka?). Dzięki swoistym właściwościom wstęgi stanowią idealną pułapkę na owady odpowiednie do wielkości pająka (przeważnie małe muchówki). Ubarwienie ma charakter maskujący.


Źródła: H. Bellmann "Pająki", własne obserwacje, WSC.