INFORMACJE OGÓLNE

1) Nazewnictwo

- Nazwa łacińska: Ceratogyrus marshalli

- Nazwa polska: Brak
- Inne nazwy: Horned baboon

2) Wygląd i wielkość

Dorosła samica osiąga 5-6 cm ciała. Rozpiętość odnóży sięga 12-13 cm. Odwłok pająka jest mieszaniną beżu i szarości nakrapianej ciemnobrązowymi cętkami, tworzącymi charakterystyczny wzorek. Uda pająka są zestawieniem ciemnego brązu i beżu. Dalsze segmenty nóg są szaro-beżowe. Karapaks jest nieco ciemniejszy (połączenie brązu i czerni) niż u innych Ceratogyrusów, choć także posiada róg (nieco za centralną jego częścią). U tego gatunku róg jest bardzo wysoki i nieco przechylony w tył. Od niego rozchodzą się promieniście beżowe linie.

3) Długość życia

Samice żyją nawet 25 lat, samce po ostatniej wylince żyją około 12 miesięcy.

4) Występowanie i biotop


Występuje w Afryce południowo-wschodniej, Zimbabwe, Mozambiku. Zakopuje się w norkach lub robi gniazda między kamieniami. Nory są głębokie i służą ochronie przed wysokimi temperaturami. Zamieszkuje tereny u suchym klimacie, sawanny.

5) Cechy szczególne i ciekawostki

Dość agresywny ptasznik, unikatowy pod względem budowy taksonomicznej, jak zresztą cały rodzaj Ceratogyrus. Jest także spokrewniony z rodzajem Pterinochilus. Różnią się jednak budową zewnętrzną. Plecie duże ilości pajęczyny. W 2001 Ceratogyrus cornuatus został uznany jako młodszy synonim C. marshalli

WARUNKI HODOWLI

1) Terrarium

Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary około 30/30/25 (dł./szer./wys.) cm. Może być otwierane z przodu lub góry. Konieczna jest wentylacja w postaci pasków z nawierconej aluminiowej płytki. Druciane i plastikowe siatki nie są najlepszym rozwiązaniem, gdyż mogą zostać przegryzione.

Młode osobniki trzymamy w pudełkach po kliszy lub pojemnikach na mocz. Wraz ze wzrostem przekładamy je do coraz większych "terrariów". Hodowcy stosują z powodzeniem pudełka po sałatkach, czekoladkach, wacikach do uszu, pojemniki na żywność różnych rozmiarów itp. Popularne są także faunaboxy różnych rozmiarów, które dość tanio można dostać w sklepach zoologicznych.

Terrarium powinno być ustawione z dala od kaloryfera, głośników, wszelkich sprzętów powodujących drgania, w miejscu spokojnym, gdzie nie będzie narażone na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, strącenie z półki lub potłuczenie.

Jako podłoża używamy kwaśnego torfu, włókna kokosowego lub ich mieszanki, grubość podłoża powinna wynosić ok. 5- 7 cm, co umożliwia pająkowi kopanie i zapewnia utrzymanie odpowiedniej wilgotności. Powinniśmy zapewnią pająkowi kryjówkę, którą można zrobić z łupiny kokosa lub ceramicznej doniczki. Tylną ścianę terrarium możemy wykonać z korka, kory, słomianki lub zaprawy tynkarskiej bądź styropianu pomalowanych farbą, wszystko zależy od naszych zdolności i pomysłowości. Jako wystrój wykorzystujemy korzenie, kawałki kory, łupiny orzecha kokosowego, wszystko najlepiej odpowiednio zabezpieczone przed wilgocią nietoksycznym lakierem bezbarwnym. Terrarium możemy obsadzić żywymi roślinami, ale najczęściej zostają one zniszczone przez mieszkańca, najlepiej spisują się sztuczne rośliny.

Polecane żywe rośliny do terrarium :
-sukulenty (kaktusy, agawy, Euphorbia) - istnieje możliwość pokaleczenia naszego podopiecznego ostrymi kolcami
-Cryptathus
-Sansewieria

2) Ogrzewanie i oświetlenie

Do ogrzania terrarium można użyć żarówki lub kabla grzewczego. Większość hodowców wybiera to pierwsze rozwiązanie, gdyż żarówka poza funkcją grzewczą oświetla także terrarium. Przeważnie zaleca się stosowanie żarówek o mocy 15-25 watów. Można oczywiście zastosować mocniejszą - wszystko zależy jak daleko od terrarium umieszczone jest źródło ciepła (unikamy montowania promienników w terrarium z uwagi na możliwość poparzenia naszego pająka).Żarówka nie ma możliwości regulacji, a podłączenie jej pod termostat nie wydaje się rozsądnym rozwiązaniem. Trzeba więc metodą prób i błędów tak dobrać moc żarówki oraz tak ustawić odległość, by temperatura utrzymywała się na żądanym poziomie. Żarówka może być zwykła, biała lub czerwona, której stosowanie jest wskazane szczególnie nocą. Czerwone światło jest niewidoczne dla ptaszników i możemy je bez kłopotu obserwować w porze ich największej aktywności.

Jeżeli zdecydujemy się na użycie kabla grzewczego powinniśmy zaopatrzyć się w termostat. Sam kabel możemy zamontować pod terrarium, za jego ścianką lub wmontować go w nią (w przypadku, gdy np. ozdabiamy ją korkiem, zaprawą z kamieniami itp.). Nie powinno się umieszczać kabla bezpośrednio w terrarium. Moc 25 watów jest zupełnie wystarczająca.

Należy pamiętać by zapewnić pająkowi miejsca o różnych temperaturach. Jedna część terrarium powinna być mocniej ogrzewana, by zwierzę samo mogło wybrać, jakie warunki są dla niego w danej chwili najlepsze.

3) Temperatura i wilgotność

Wilgotność powinna się mieścić w przedziale 50-70%, jednak krótkotrwałe zmiany nie powinny zaszkodzić starszym osobnikom. Z racji tego, że jest to ptasznik afrykański temperatura powinna wynosić 26-28*C. W nocy może spadać o parę stopni.

4) Żywienie

Młode karmimy wylęgiem świerszcza, małymi karaczanami, krojonymi mącznikami oraz pinkami, którym przed podaniem zgniatamy główki, by nie zakopywały się w podłoże. Wraz ze wzrostem ptasznika podajemy coraz większy pokarm pamiętając by nie był on większy niż ciało pająka. Dorosłym osobnikom podajemy wszelkiego rodzaju bezkręgowce odpowiedniej wielkości - mączniki, karaczany, świerszcze, szarańczą, drewnojady. Raz na jakiś czas można podać mysiego oseska. Kręgowce powinny jednak stanowić dodatek i urozmaicenie a nie podstawę diety. Można podawać także samodzielnie złapane owady. Odławiać je należy w miejscach, gdzie nie są one narażone na działanie spalin, oprysków z pól oraz wszelkich innych zanieczyszczeń. Należy wystrzegać się owadów mogących zrobić pająkowi krzywdę (inne pająki, osy itp.) oraz potencjalnie trujących (gąsienice, pluskwiaki itp.). Najlepsze są przedstawiciele prostoskrzydłych - szarańczaki, pasikoniki, świerszcze.

ROZPOZNAWANIE PŁCI

Dorosła samica jest zazwyczaj większa i mocniej zbudowana od samca. Samce mają dłuższe odnóża, narządy kopulacyjne na nogogłaszczkach (tzw. bulbusy) oraz haki na goleniach pierwszej pary nóg. Rozpoznanie płci jest możliwe już u niedorosłych osobników po szczegółach budowy płytki i szczeliny płciowej oraz na podstawie wylinki.

ROZMNAŻANIE

Średnio trudne-jeśli skompletujemy parę, a to nie zawsze jest proste, ponieważ gatunek ten nie jest zbyt częsty w hodowlach. Te nerwowe pająki potrzebują do kopulacji całkowitego spokoju. Samica buduje kokon po około 6-10 tygodniach od zapłodnienia. Jest on umieszczony wewnątrz gniazda i wbudowany w oprzęd. Mieści ok. 100-200 jaj. Młode wylęgają się po ok. 2-3 tygodniach i stają się pająkami po kolejnych 20-30 dniach.

Ocena
Zasady oceniania [zobacz]

• jad: 3
• szybkość: 3
• temperament: 3
• trudność hodowli: 3
• podatność na błędy hodowców: 3
• ocena ogólna: 15

Gatunek polecany dla doświadczonych hodowców.