INFORMACJE OGÓLNE

1) Nazewnictwo

- Nazwa łacińska: Brachypelma boehmei

- Nazwa polska: Ptasznik czerwononogi
- Inne nazwy: Mexica Fireleg Tarantula

2) Wygląd i wielkość?

Dorosła samica tego gatunku osiąga około 7-8 cm samego ciała, rozpiętość odnóży sięga 15-16 cm. Samiec stosunkowo mniejszy, około 6 cm ciała. Odnóża wraz z karapaksem pokryte intensywną pomarańczą. Wyjątkiem są hebanowe uda ptasznika, stopy oraz odwłok, na którym znajdują się pomarańczowe szczecinki.

3) Długość życia

Samice dożywają 20 lat, samce żyją około 4-5 lat.

4) Występowanie i biotop


Gatunek Brachypelma boehmei występuje na Kostaryce, w Panamie, Brazylii, Gwatemali i Hondurasie. Na wolności występuje w środowisku półpustynnym.

5)Cechy szczególne i ciekawostki

Łagodnie usposobiony ptasznik, zaniepokojony wyczesuje włoski parzące z odwłoka, które wbijają się w skórę i przy poruszaniu podrażniają nerwy wywodując swędzenie. Jad B. boehmei składa się z toksyn białkowych, który jest porównywalny z jadem pszczoły, dlatego też nie stanowi zagrożenia dla człowieka. Jednak osoby uczulone, mogą wpaść w wstrząs anafilaktyczny, który może pociągnąć za sobą bardziej negatywne skutki. Po ugryzieniu najlepiej jest wypić wapno i udać się do lekarza. Gatunek ten znajduje się na liście CITES.

WARUNKI HODOWLI

1) Terrarium

Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary około 30/20/20(dł./szer./wys.) cm. Może być otwierane z przodu lub góry. Konieczna jest wentylacja w postaci pasków z nawierconej aluminiowej płytki. Druciane i plastikowe siatki nie są najlepszym rozwiązaniem, gdyż mogą zostać przegryzione.

Młode osobniki trzymamy w pudełkach po kliszy lub pojemnikach na mocz. Wraz ze wzrostem przekładamy je do coraz większych "terrariów". Hodowcy stosują z powodzeniem pudełka po sałatkach, czekoladkach, wacikach do uszu, pojemniki na żywność różnych rozmiarów itp. Popularne są także faunaboxy, które dość tanio można dostać w sklepach zoologicznych.

Terrarium powinno być ustawione z dala od kaloryfera, głośników, wszelkich sprzętów powodujących drgania, w miejscu spokojnym, gdzie nie będzie narażone na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, stracenie z półki lub potłuczenie.

Jako podłoża używamy kwaśnego torfu, włókna kokosowego lub ich mieszanki, grubość podłoża powinna wynosić ok. 5- 7 cm, co umożliwia pająkowi kopanie i zapewnia utrzymanie odpowiedniej wilgotności. Powinniśmy zapewnić pająkowi kryjówkę, którą można zrobić z łupiny kokosa lub ceramicznej doniczki. Tylną ścianę terrarium możemy wykonać z korka, kory, słomianki lub zaprawy tynkarskiej bądź styropianu pomalowanych farbą wszystko zależy od naszych zdolności i pomysłowości. Jako wystrój wykorzystujemy korzenie, kawałki kory, łupiny orzecha kokosowego wszystko najlepiej odpowiednio zabezpieczone przed wilgocią nietoksycznym lakierem bezbarwnym. Terrarium możemy obsadzić żywymi roślinami, ale najczęściej zostają one zniszczone przez mieszkańca, najlepiej spisują się sztuczne rośliny.

Polecane żywe rośliny do terrarium:
-Anthurium
-Aphelandra
-Caladium
-Ficus
-Bromelia
-storczyki
-bambus
-begonie
-paprocie
-sansewieria
2) Ogrzewanie i oświetlenie

Do ogrzania terrarium można użyć żarówki lub kabla grzewczego. Większość hodowców wybiera to pierwsze rozwiązanie, gdyż żarówka poza funkcją grzewczą oświetla także terrarium. Przeważnie zaleca się stosowanie żarówek o mocy 15-25 wat. Można oczywiście zastosować mocniejszą - wszystko zależy jak daleko od terrarium umieszczone jest źródło ciepła (unikamy montowania promienników w terrarium z uwagi na możliwość poparzenia naszego pająka). Żarówka nie ma możliwości regulacji a podłączenie jej pod termostat nie wydaje się rozsądnym rozwiązaniem. Trzeba, więc metodą prób i błędów tak dobrać moc żarówki oraz tak ustawić odległość by temperatura utrzymywała się na żądanym poziomie. Żarówka może być zwykła, biała lub czerwona, której stosowanie jest wskazane szczególnie nocą. Czerwone światło jest niewidoczne dla ptaszników i możemy je bez kłopotu obserwować w porze ich największej aktywności.

Jeśli zdecydujemy się na użycie kabla grzewczego powinniśmy zaopatrzyć się w termostat. Sam kabel możemy zamontować pod terrarium, za jego ścianką lub wmontować go w nią (w przypadku, gdy np. ozdabiamy ją korkiem, zaprawą z kamieniami itp.). Nie powinno się umieszczać kabla bezpośrednio w terrarium. Moc 25 wat jest zupełnie wystarczająca.

Należy pamiętać by zapewnić pająkowi miejsca o różnych temperaturach. Jedna część terrarium powinna być mocniej ogrzewana by zwierzę samo mogło wybrać, jakie warunki są dla niego w danej chwili najlepsze.

3) Temperatura i wilgotność

Wilgotność? powinna się mieścić w przedziale 60-70%, jednak krótkotrwałe zmiany nie powinny zaszkodzić starszym osobnikom. Temperatura powinna wynosić 26-28 st. C. W nocy może spadać o parę stopni.

4) Żywienie

Młode karmimy wylęgiem świerszcza, małymi karaczanami, krojonymi mącznikami, oraz pinkami, którym przed podaniem zgniatamy główki by nie zakopywały się w podłoże. Wraz ze wzrostem ptasznika podajemy coraz większy pokarm pamiętając by nie był on większy niż ciało pająka. Dorosłym osobnikom podajemy wszelkiego rodzaju bezkręgowce odpowiedniej wielkości - mączniki, karaczany, świerszcze, szarańczę, drewnojady. Raz na jakiś czas można podać mysiego oseska. Kręgowce powinny jednak stanowić dodatek i urozmaicenie, a nie podstawę diety. Można podawać także samodzielnie złapane owady. Odławiać je należy w miejscach gdzie nie są one narażone na działanie spalin, oprysków z pól oraz wszelkich innych zanieczyszczeń. Należy wystrzegać się owadów mogących zrobić pająkowi krzywdę, oraz potencjalnie trujących (gąsienice, pluskwiaki itp.). Najlepsze są przedstawiciele prostoskrzydłych - szarańczaki, pasikoniki, świerszcze.

ROZPOZNAWANIE PŁCI

Samiczki są większe i masywniejsze od samców. Dorosłe samce posiadają haki na goleniach pierwszej pary odnóży oraz narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy) na nogogłaszczkach. Ubarwienie obu płci zbliżone. Rozpoznanie płci jest możliwe już u niedorosłych osobników po szczegółach budowy płytki i szczeliny płciowej.

ROZMNAŻANIE

Średnio trudne. Samica powinna mieć, co najmniej 4-5 lat, gdyż młodsze prawie nigdy nie robią kokonu po kopulacji. Sam akt płciowy przebiega zazwyczaj spokojnie i bez problemu. Po kopulacji należy umożliwić samcowi ucieczkę, gdyż samica może być agresywna. Kokon jest budowany po 4-9 miesiącach. Najczęściej zawiera 600-800 jaj. Młode wylęgają się po ok.5-6 tygodniach i stają się pajęczkami po kolejnych 40-50 dniach.

Ocena
Zasady oceniania [zobacz]

• jad: 1
• szybkość: 1
• temperament: 1
• trudność hodowli: 2
• podatność na błędy hodowców: 2
• ocena ogólna: 7

Gatunek polecany dla początkujących hodowców.